Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

Ένας χρόνος μετά από το Δεκέμβρη των αγώνων μας!

Το Δεκέμβρη που μας πέρασε, τον Δεκέμβρη των αγώνων μας, βγήκαμε μαζικά στους δρόμους εμείς οι μαθητές,
καταγγέλλοντας την κρατική τρομοκρατία και την καταστολή.
Μάθαμε να αγωνιζόμαστε, μάθαμε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας,
δημόσια και δωρεάν παιδεία και σπουδές για όλους!!!).
Είδαμε πως αυτό το σύστημα που μας κλέβει τα όνειρα για τις σπουδές, καταργεί κάθε δικαίωμά μας στις σπουδές,
φτάνει (όπως είδαμε πέρσι στις 06.12.08) ακόμα και στο σημείο να μας δολοφονεί!!!
Είδαμε πραγματικά ποιανών προστάτης είναι η αστυνομία.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε και φέτος είναι γενικές συνελεύσεις σε όλα τα σχολεία για να γίνουν καταλήψεις,
να βγούμε πάλι στους δρόμους του αγώνα όλοι οι μαθητές
καταγγέλλοντας την κρατική τρομοκρατία και την καταστολή,
διεκδικώντας τα δικαιώματά μας στις σπουδές, το δικαίωμά μας στην ζωή!!!
Όχι σε πορείες μνημόσυνα, τιμάμε την επέτειο με νέους αγώνες
παίρνοντας οξυγόνο από τους περσινούς μας αγώνες αλλά και από τους αγώνες όλου του λαού!!!
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ 10!
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΒΙΒΛΙΟΥ!
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ! 
ΝΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ!
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ!
ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΤΕΡΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ!

ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΕΡΜΟΚΗΠΕΙΑ ΜΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΦΥΤΑ!

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Μαθητική Αντίσταση - Τεύχος 5

Αλέξη ζεις στην καρδιά και το μυαλό μας,
στους αγώνες μας για σπουδές-δουλειά-ελευθερίες!

Συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις!
Στις 7 και 8 του Δεκέμβρη, με αποχές και καταλήψεις τιμάμε τον Αλέξη!



Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Για την εκδήλωση της Μαθητικής Αντίστασης στα Χανιά

Στην αίθουσα του Δημαρχείου Χανίων πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση μας το Σάββατο 7\11. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο ανοιχτό κάλεσμα γεμίζοντας την αίθουσα με την παρουσία του.

Δεκάδες νεολαίοι, στην πλειοψηφία τους μαθητές, παρακολούθησαν την ταινία και έκαναν θετικά σχόλια για αυτήν μας την πρωτοβουλία. Ευχαριστούμε την Αλιντα Δημητρίου που με την ταινία της μας παρουσίασε μέσα από τις πραγματικές αφηγήσεις των πρωταγωνιστριών την πραγματική ιστορία μιας πολυτάραχης αλλά τόσο σημαντικής περιόδου που συστηματικά παραγράφεται και παραποιείται.

Μας έδωσε το έναυσμα για να ανατρέξουμε και να ψάξουμε την πραγματική ιστορία των αγώνων του λαού μας για να αντλήσουμε κουράγιο και δύναμη για τους νέους αγώνες της εποχής μας…

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

"Η ζωή στους βράχους" της Αλίντας Δημητρίου




Η ταινία αναφέρεται αποκλειστικά σε Γυναίκες οι οποίες έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Γυναίκες, που όμοια με τους άνδρες, πάλεψαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν. Και οι οποίες μετά την απελευθέρωση υπέστησαν πάλι διώξεις, βασανισμούς και εκτελέσεις για αυτή τη συμμετοχή τους.

Από 19 Νοέμβρη στον κινηματογράφο "Τριανόν"


Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

Με αφορμή το αντιρατσιστικό φεστιβάλ στα Χανιά

Η Μαθητική Αντίσταση Χανίων κυκλοφόρησε την παρακάτω ανακοίνωση με αφορμή το αντιρατσιστικό φεστιβάλ

ΚΟΙΝΟΣ ΜΑΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Συμμαθητές – συμμαθήτριες

Οι μετανάστες είναι το πιο σκληρά εργαζόμενο κομμάτι του λαού. Δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες εργασίας, χωρίς ασφάλιση, μόνο και μόνο για να βγάλουν το «ψωμί» τους. Είναι άνθρωποι που έχουν αφήσει τις πατρίδες τους, όχι επειδή το θέλησαν, αλλά επειδή δεν μπορούσαν να επιλέξουν να παραμείνουν σε αυτές. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και η καταλήστευση του πλούτου των χωρών τους έχει διαλύσει τις οικονομίες και την ίδια την ζωή εκεί, οπότε δεν υπάρχει ελπίδα, αλλά ούτε και συνθήκες για να ζήσουν αξιοπρεπώς οι άνθρωποι.

Έτσι επιλέγουν τον δρόμο της ξενιτιάς – μετανάστευσης με την ελπίδα να βρουν κάτι καλύτερο για να ζήσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους. Αναζητούν μια καλύτερη ζωή. Αντί αυτού όμως, σε κάθε χώρα όπου φτάνουν οι μετανάστες, αντιμετωπίζουν χειρότερες καταστάσεις από αυτές που διαδραματίζονταν στις χώρες τους! Η προπαγάνδα που ασκείται με όλα τα μέσα θέλει να κάνει τους ντόπιους εργαζόμενους και νέους να φοβούνται, να εχθρεύονται και να αντιμετωπίζουν τους μετανάστες σαν εχθρό, σαν την αίτια για όλα τα δεινά που τους προκαλεί το σύστημα! Αυτό το σύστημα θέλει να μας ρίξει στάχτη στα μάτια όταν μας λέει ότι οι μετανάστες φταίνε για την ανεργία, οι μετανάστες φταίνε για την εγκληματικότητα, οι μετανάστες φταίνε για την επιπλέον καταστολή!

Συμμαθητές – συμμαθήτριες, κοινός εχθρός όλων των ανθρώπων, εργαζομένων και μαθητών, ντόπιων και μεταναστών είναι το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα που γεννά με τους πόλεμους του τα καραβάνια των κατατρεγμένων της γης. Είναι το σύστημα που καταργεί τα δικαιώματά μας στη μόρφωση, στη δουλειά και στην ίδια τη ζωή! Όλοι μαζί στους κοινούς μας αγώνες να αντιπαλέψουμε το σύστημα που γεννά την φτώχεια, τους πολέμους και τα καραβάνια των μεταναστών! Όλοι οι μαθητές, ανεξαρτήτως εθνικότητας και χρώματος, πρέπει να παλέψουμε από κοινού ενάντια στην παιδεία που μας ετοιμάζουν! Να διεκδικήσουμε δημόσιο και δωρεάν σχολείο για όλους!

Οι ντόπιοι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα με τους μετανάστες εργαζόμενους και νεολαίους. Αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να τους εμπιστευτούν στους κοινούς αγώνες ενάντια στον πόλεμο, την φτώχεια, την ανεργία την καταστολή, στους αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία!

· ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ!

· ΚΑΤΩ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΞΕΡΙΖΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ!

ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΞΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ, ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ, ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ!

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

Η τρομοκρατία δε μας σταματά!


Στις 3:30 τα ξημερώματα Σαββάτου προς Κυριακή 5/7 πραγματοποιήθηκε επίθεση στο στέκι "Σφεντόνα" των Αγωνιστικών Κινήσεων Θεσσαλονίκης με εκρηκτικό μηχανισμό! Από την έκρηξη προκλήθηκαν υλικές ζημιές στην πόρτα του στεκιού και στο μέσα χώρο. Από τύχη δεν είχαμε ανθρώπινο τραυματισμό ή ακόμη και απώλεια ζωής καθώς είναι βέβαιο πως κάτι τέτοιο θα συνέβαινε αν εκείνη την ώρα περνούσε από εκεί.

Η επίθεση αυτή αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων που έγιναν σε στέκια μεταναστών, συλλογικοτήτων, οργανώσεων κτλαπό φασιστικές και παρακρατικές ομάδες και ως σκοπό έχει να τρομοκρατήσει το λαό, τη νεολαία και γενικά όλους όσους αγωνίζονται.

Με τέτοιου είδους ενέργειες, το σύστημα, θέλει να στείλει το μήνυμα πως σε περίοδο οικονομικής κρίσης και άκρας επιθετικότητας απο πλευράς του σε βάρος του εργαζόμενου λαού δε χωράνε αγώνες, αντιστάσεις και οργανωμένη πάλη και για αυτό βάζει στο στόχαστρο αγωνιστές, οργανωσεις, συλλογικότητες, στέκια κτλ.

Τέλος, δεν είναι τυχαίο πως η επίθεση αυτή πραγματοποιήθηκε λίγες μόλις μέρες πριν απο την Πορεία για τους μετανάστες στη Θεσσαλονίκη, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το όλο κλίμα τρομοκρατίας που έχει δημιουργηθεί γύρω απο το ζήτημα των μεταναστών.

Η γενικευμένη καταστολή απο πλευράς του κράτους που εντάθηκε ακόμη περισσότερο μετά το Δεκέμβρη χτυπάει τα δικαιώματα όλων μας και για αυτό πρέπει να καταγγελθεί με κάθε τρόπο. Η απάντηση σε φασιστικού τύπου χτυπήματα όπως αυτό στο στέκι των Αγωνιστικών Κινήσεων δεν μπορεί να ειδοθεί έξω απο τη σκοπιά της ανάπτυξης αγώνων και αντιστάσεων σε κάθε χώρο είτε αυτός λέγεται χώρος δουλειάς, σωματείο, πανεπιστήμια ΤΕΙ, γειτονιά κτλ.

Στο δρόμο σπάμε την τρομοκρατία!
Η τρομοκρατία δε μας σταματά στο δρομο του αγώνα βαδίζουμε ξανά!
Η μαζικότητα και η δυναμική της πορείας (για τους μετανάστες) την Τρίτη 7/7 θα είναι μια πρώτη απάντηση!

Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ ΤΕΙ

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

10o Camping Αγωνιστικών Κινήσεων

Η Μαθητική Αντίσταση συμμετέχει στο 10ο Camping των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ!










Πως πάμε στη Νάξο ....

Καθημερινά Αναχώρηση από Πειραιά στις 07:25 και Άφιξη στις 12:55

Καθημερινά Αναχώρηση από Πειραιά στις 17:30 και Άφιξη στις 22:45

(Στις 26/7, 28/7 και 30/7 η άφιξη είναι στις 23.35 γιατί σταματά σε ένα νησί παραπάνω)

Σημείωση: Μερικές μέρες υπάρχουν και άλλα δρομολόγια και μπορεί να μπάινουν και έκτακτα.

Από Πειραιά για Νάξο έχει επιπλέον τα εξής :

Στις 26/7, Αναχώρηση στη 01:00 και Άφιξη στις 06:15

Στις 27/7, Αναχώρηση στις 15:00 και Άφιξη στις 21:15

Στις 29/7, Αναχώρηση στις 16:00 και Άφιξη στις 22:15

Επιστροφή :

Καθημερινά Αναχώρηση από Νάξο στις 09:30 και Άφιξη στον Πειραιά στις 15:00

Καθημερινά Αναχώρηση από Νάξο στις 18:25 και Άφιξη στον Πειραιά στις 00:05

και στις 2/8 Αναχώρηση από Νάξο στις 15:40 και Άφιξη στον Πειραιά στις 22:00

Τιμές Εισητηρίων Πλοίων :

Οικον. Θέση : 30€, Αεροπορικά Καθίσματα : 34€

Αυτοκίνητο : 80€, Μηχανή : 21,5€

Το Φοιτητικό έχει έκπτωση 35% και έρχεται στα 19,50€ στην Οικον. Θέση

και το Πολυτέκνων 50% και έρχεται στα 15,15


Διαμονή :

5 / μέρα / άτομο

και 5 οικονομική ενίσχυση(εφάπαξ)

Φαγητό :

3,50 - 4,00 / μερίδα


Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Κυκλοφόρησε!

Έναυσμα τεύχος 31
Περιοδικό των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ

"Ξανά εδώ λοιπόν! Το περιοδικό, όπως ήδη καταλάβατε, βγαίνει πια με νέα μορφή. Όπως είχαμε αναφέρει και στο προηγούμενο σημείωμα «Υπάρχει και κάτι «τελευταίο» όσον αφορά την «επέτειο» των 30 τευχών. Μια υπόσχεση: θα συνεχίσουμε! Τις μορφές και τους τρόπους δεν τους ξέρουμε, τις δυσκολίες τις έχουμε υπόψη. Ελπίζουμε, και θα παλέψουμε γι’ αυτό, να γίνουμε καλύτεροι και αποτελεσματικότεροι! Οι καιροί το απαιτούν».

Δεν ξεκινάμε από την αρχή! Είμαστε όμως, ως τμήμα της αγωνιζόμενης νεολαίας και του λαού, στην αρχή μιας μεγάλης πορείας ανασυγκρότησης του κινήματός τους. Όχι ότι δεν βαραίνουν ακόμα τα σημάδια της ήττας των λαών και του εργατικού προοδευτικού κινήματος. Όχι ότι δεν βαραίνει ακόμα η ανάγκη για έμπρακτες (δηλαδή στην πράξη και μέσα από την πράξη) απαντήσεις που αφορούν την πορεία του κινήματος των λαών. Αλλά πια ο «βασιλιάς» έχει ξεγυμνωθεί. Μαζί και αρκετοί αυλικοί του. Ακόμα και τα «καινούρια ρούχα του βασιλιά» δεν καταφέρνουν να κρύψουν προς τα πού οδηγεί αυτό το σύστημα την ανθρωπότητα, τους εργαζόμενους, τη νεολαία…"

Διαβάστε από το τεύχος 31...

Η προίκα που άφησε ο Δεκέμβρης στο μαθητικό κίνημα

Πώς και γιατί τόση μαθητική οργή;

Συζητώντας με ένα μαθητή στη Θεσσαλονίκη για το Δεκέμβρη…

Η προίκα που άφησε ο Δεκέμβρης στο μαθητικό κίνημα

(Άρθρο από το περιοδικό 'Εναυσμα - τεύχος 31)


Πέρα από όσα μπορεί να πει κανείς στις διάφορες αναλύσεις για το Δεκέμβρη του 2008, έχει μια ιδιαίτερη σημασία να εκτιμηθεί το γεγονός ότι, όσον αφορά το μαθητικό κίνημα, εκείνες τις μέρες γεννήθηκαν νέοι αγωνιστές. Με τις εγγενής αντιφάσεις και τα ζητήματα πολιτικοποίησης βεβαίως να συνεχίζουν να υπάρχουν, αλλά από το Δεκέμβρη και μετά, το κίνημα, η πορεία, η συνέλευση, ο αγώνας, μπήκαν για τα καλά στο καθημερινό λεξιλόγιο των μαθητών.

Το μαθητικό κίνημα, μέχρι το περασμένο φθινόπωρο, βρισκόταν σε μια φάση αναζήτησης. Υπήρχαν σημαντικά ξεσπάσματα, συχνά πολύ μαζικά και με πανελλαδική συμμετοχή και σίγουρα τέτοια που να τρομάζουν το σύστημα μπροστά στο ενδεχόμενο παραπέρα ανάπτυξής τους. Η συνέλευση στα σχολεία ήταν κάτι που αναζητήθηκε πολλές φορές, μπροστά στη θέληση των μαθητών να αντιμετωπίσουν με ένα συλλογικό τρόπο την επίθεση και τη συκοφαντία που δέχονταν από την πλευρά του συστήματος. Το Δεκέμβρη όμως, τα πράγματα ήταν αρκετά διαφορετικά.

Ένα πρώτο στοιχείο είναι ο χαρακτήρας του αυθόρμητου που είχαν οι αντιδράσεις από τη Δευτέρα 8/12. Η οργή των μαθητών περίσσευε από τις σχολικές αίθουσες και τα προαύλια. Έκλεισαν τα σχολεία τους -δημόσια και ιδιωτικά- και ξεχύθηκαν κατά χιλιάδες στους δρόμους, είτε πολιορκώντας τα αστυνομικά τμήματα των περιοχών τους και τη ΓΑΔΑ, είτε συμμετέχοντας στις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις στα κέντρα των πόλεων. Καμιά πολιτική δύναμη δεν… πρόλαβε να τους «υποκινήσει» ή να τους καθοδηγήσει. Ορμώμενοι από την οργή τους και μόνο, συγκρότησαν κίνημα!

Οι επόμενες μέρες στα σχολεία ήταν αλλιώτικες από κάθε άποψη. Κάθε σχολικό κτίριο μετατράπηκε σε ένα πραγματικό κέντρο αγώνα. Είτε είχαν κατοχυρώσει τη διαδικασία συνέλευσης από προηγούμενες κινητοποιήσεις είτε όχι, αυτή τη φορά υπήρχε αληθινή συζήτηση και συλλογική απόφαση.

Αυτό που συνέβη με τους μαθητές εκείνες τις ημέρες, ήταν ότι τους αποκαλύφθηκε μονομιάς μια πραγματικότητα. Αυτή που ζούσαν καθημερινά, αλλά δεν μπορούσαν ακριβώς να εξηγήσουν. Εμφανίστηκε μπροστά στα μάτια τους η πιο αποκρουστική πλευρά του συστήματος, το σημείο μέχρι το οποίο μπορεί να φτάσει η πολιτική του. Τη δολοφονία ενός από αυτούς!

Σε μια πρώτη φάση στοχοποιήθηκε αποκλειστικά η αστυνομία και οι δυνάμεις καταστολής. Απολύτως λογικό, θα μπορούσε να πει κανείς, αφού για ολόκληρες πολιτικές δυνάμεις και χώρους εξακολουθεί να είναι αυτός ο κύριος στόχος! Οι μαθητές, όμως, έκαναν γρήγορα βήματα πολιτικοποίησης και κατάφεραν -μέχρι ένα βαθμό- να δουν και πίσω από το όπλο του ειδικού φρουρού. Είδαν αυτούς που προστατεύει αυτό το όπλο. Είδαν μια ολόκληρη πολιτική που ροκανίζει τις ελπίδες τους.

Η ωρίμανση και η γρήγορη πολιτικοποίηση, η συγκρότηση των μαθητών με όρους κινήματος, συνέβη πέρα και έξω από τη διάθεση των οργανωμένων πολιτικών δυνάμεων. Η ΚΝΕ προσπάθησε να μαζέψει ό,τι μπόρεσε και να το περιφέρει μαζί με τα αδιαπέραστα για το λαό μπλοκ του ΚΚΕ, αφήνοντας στους μαθητές που την ακολούθησαν την απορία «τι γυρεύουμε στο Μεταξουργείο όταν οι συμμαθητές μας τρώνε χημικά στο Σύνταγμα». Το Συντονιστικό Αγώνα Σχολείων της ΚΝΕ επιχείρησε να παίξει το ρόλο του πυροσβέστη. Πολύ περισσότερο, η ΚΝΕ έκλεισε τα μάτια στην κρατική τρομοκρατία και υπερασπίστηκε την κυβερνητική επιλογή της καταστολής, αφού λίγο ως πολύ τη θεώρησε επιβεβλημένη μπροστά στα «επεισόδια». Οι διαθέσεις των μαθητών όμως ήταν διαθέσεις αγώνα και γι’ αυτό η λογική της ΚΝΕ δεν έπεισε -ευτυχώς- το μαθητικό κίνημα.

Ο Δεκέμβρης έχει αφήσει μια πολύ σημαντική προίκα για το κίνημα της νεολαίας. Λειτούργησε ως καταλύτης στη σκέψη ιδιαίτερα των μαθητών, τους βοήθησε να κάνουν βήματα στην πολιτική τους ωρίμανση. Με μία έννοια, «γνωρίστηκαν» με το κίνημα. Η κίνηση και η δράση τους προέκυψε αβίαστα απέναντι στη δολοφονική πολιτική του συστήματος. Στάθηκαν χωρίς κανένα ψήγμα φόβου απέναντι στις δυνάμεις καταστολής, απέναντι σε ένα κρατικό μηχανισμό που αμολήθηκε για να τους τρομοκρατήσει, να τους καθυποτάξει, να τους δείξει πόσο ισχυρό, παντοδύναμο και αμετακίνητο είναι. Να τους αποδείξει ότι η αντίσταση είναι μάταιη, ότι είναι αποφασισμένο να περάσει την πολιτική του.

Περίπου δύο μήνες μετά το ξέσπασμα του Δεκέμβρη, το υπουργείο Παιδείας άρχισε να ξεδιπλώνει τις προθέσεις του για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Οι μαθητές έρχονται τώρα αντιμέτωποι με νέα μέτρα για ένα ταξικότερο σχολείο, θα βρεθούν μπροστά στις αδιαπέραστες πύλες της τρίτης βαθμίδας. Οι παρακαταθήκες του Δεκέμβρη θα τους βοηθήσουν να απαντήσουν στις νέες προκλήσεις και τη νέα επίθεση.

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Πώς και γιατί τόση μαθητική οργή;

(Άρθρο από το περιοδικό 'Εναυσμα - τεύχος 31)

Η είδηση της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη πυροδότησε μια γενική μαθητική έκρηξη. Στις 8 του Δεκέμβρη κανείς δεν μπήκε για μάθημα στις τάξεις! Ακόμα και αν κυβέρνηση και μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να το βαφτίσουν πένθος και θλίψη, η μαθητική νεολαία πήρε την υπόθεση στα χέρια της και έκανε την οργή της συζήτηση, συνέλευση, διαδήλωση, κίνημα. Γιατί αυτό που ένιωσε ο κάθε μαθητής αυτές τις γεμάτες μέρες δεν ήταν μόνο θλίψη και πόνος για έναν άδικο χαμό, αλλά κυρίως η ανάγκη να εναντιωθεί στο σύστημα που σηκώνει το χέρι και πυροβολεί, να αγωνιστεί ενάντια στη δολοφονική πολιτική του, να βροντοφωνάξει πως είναι αντίθετος με το μαύρο μέλλον που του ετοιμάζουν.

Οι μαθητές πλημμύρισαν τους δρόμους, περικύκλωσαν και «πολιόρκησαν» αστυνομικά τμήματα, κατέλαβαν τα σχολεία, τις λεωφόρους, τις γειτονιές τους, έγραψαν συνθήματα και πανώ, επιμένοντας για μέρες στον αγώνα τους, χωρίς να λογαριάζουν τα χημικά, το ξύλο και τα ΜΑΤ που μάταια έστειλε η κυβέρνηση για να τους σταματήσει.

Η μαθητική οργή δεν «προέκυψε» το βράδυ του Σαββάτου, αλλά συσσωρεύεται χρόνια τώρα, και σίγουρα κανείς δεν μπορεί να πει ότι έσβησε ή έστω ότι περιορίστηκε μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Γιατί αυτό που προκάλεσε την αγανάκτηση δεν ήταν μόνο το γεγονός της δολοφονίας. Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και σηματοδότησε μια γενικότερη έκρηξη. Είναι, λοιπόν, η αντιδραστική πολιτική του συστήματος που εξοργίζει τους μαθητές, η καταπίεση που νιώθουν στην καθημερινότητά τους, οι εντατικοί ρυθμοί του σχολείου που τους εξοντώνουν, οι ταξικοί φραγμοί που τους αποθαρρύνουν και τους πετάνε έξω από την εκπαίδευση, το αβέβαιο και τρομακτικό μέλλον που βλέπουν να ορθώνεται μπροστά τους. Τους καταργούν το δικαίωμα να σπουδάζουν και να μορφώνονται, τους προετοιμάζουν για αυριανούς άνεργους ή ευέλικτους εκμεταλλεύσιμους εργαζόμενους, δεν τους αφήνουν χώρο για τα όνειρά τους, δεν τους αφήνουν ούτε λεπτό ελεύθερο χρόνο για να ζήσουν και να σκεφτούν! Βλέπουν τους γονείς τους να τα βγάζουν δύσκολα πέρα, να μένουν άνεργοι, να τους παραμελούν, να δυσκολεύονται να τους στηρίξουν οικονομικά και ψυχολογικά.

Από αυτή την άσχημη πραγματικότητα αναζητούν συνεχώς μια διέξοδο. Το σύστημα έχει να προτείνει πολλες ακίνδυνες «διεξόδους» για την εκτόνωση της νεολαίας. Όμως, οι μαθητές επέλεξαν το δύσκολο δρόμο του αγώνα. Όταν πλέον είδαν ξεκάθαρα πως το σύστημα αυτό αμφισβητεί ακόμα και το δικαίωμά τους στη ζωή, ότι τραβάει τη σκανδάλη και σκοτώνει απροκάλυπτα, φώναξαν «Φτάνει, ως εδώ!» και στράφηκαν ενάντια στους υπεύθυνους της πολιτικής που επιτίθεται στα δικαιώματά τους.

Οι υποστηρικτές του συστήματος και της πολιτικής του έτρεξαν να κατηγορήσουν και να συκοφαντήσουν τους μαθητές που «παρασύρθηκαν» και οδηγήθηκαν στην τυφλή βία και προσπάθησαν να τους συγκρατήσουν με κάθε μέσο. Αρχικά υποσχέθηκαν εκδρομές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες και όταν απέτυχε αυτό, έστρεψαν όλο το οπλοστάσιο των γκλομπ και χημικών εναντίον τους. Δεν ήταν οι σπασμένες βιτρίνες και τράπεζες και τα καμένα μαγαζιά που ενόχλησαν την κυβέρνηση. Ήταν αυτό το ποτάμι των νεαρών εξεγερμένων το οποίο ένιωσε να την απειλεί και να την στριμώχνει. Τρόμαξε που η νεολαία αναζήτησε τη συλλογική αγωνιστική απάντηση, που φώναξε ενωμένα την οργή της, που μετέτρεψε την οργή σε πολιτικοποιημένο κίνημα. Γι’ αυτό και προσπάθησε να την καταστείλει και να τη συκοφαντήσει με κάθε μέσο από την πρώτη στιγμή.

Αν και η μαθητική εξέγερση ξεκίνησε αυθόρμητα, κατάφερε πολύ γρήγορα να αποκτήσει πολιτικά χαρακτηριστικά, να διαμορφώσει συνειδήσεις σε μεγάλη κλίμακα, να κινητοποιήσει και να δώσει υποσχέσεις για συνέχιση. Η νεολαία δεν ξεθύμωσε ούτε σταμάτησε να είναι οργισμένη! Ούτε βέβαια παραιτήθηκε από τον αγώνα! Τα νέα μέτρα που έρχονται στην εκπαίδευση θα δώσουν αφορμές για νέες εξεγέρσεις. Οι μαθητές θα ξεσηκωθούν ξανά και θα διεκδικήσουν! Αυτό εξάλλου είναι που έμαθαν καλά το Δεκέμβρη που μας πέρασε.

Συζητώντας με ένα μαθητή στη Θεσσαλονίκη για το Δεκέμβρη…

(Από το περιοδικό 'Εναυσμα - τεύχος 31)

Τι πιστεύεις ότι έγινε το Δεκέμβρη με τη δολοφονία του Αλέξη;

Άλκης: Η δολοφονία του Αλέξη το Δεκέμβρη προκάλεσε αρχικά σοκ στους περισσότερους κι έπειτα οργή. Αυτό τους έκανε να βγουν αυθόρμητα στο δρόμο και να εκτονώσουν την οργή και την αγανάκτηση. Μετά τις πρώτες δυο μέρες ξεκίνησαν και πιο μεθοδευμένες κινήσεις από μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενους. Σε πολλά σχολεία έγιναν καταλήψεις και σχεδόν σε όλα οι μαθητές έφυγαν και συμμετείχαν σε πορείες.

Γιατί πολλοί μαθητές σε όλη την Ελλάδα, φοιτητές, εργαζόμενοι, νεολαία και όλος ο κόσμος ξεσηκώθηκαν;

Άλκης: Ο ξεσηκωμός αυτός που τελικά πήρε το χαρακτήρα και τις διαστάσεις εξέγερσης ήταν αναμενόμενος μετά τη δολοφονία ενός μαθητή από το κράτος και συγκεκριμένα από την αστυνομία που «προστατεύει» τους πολίτες και που, κατά τη γνώμη μου, είναι περιττή σε οποιαδήποτε κοινωνία. Ο κόσμος ξεσηκώθηκε γιατί κατάλαβε πως πίσω από τη δολοφονία ουσιαστικά κρύβεται η τάση του κράτους για καταστολή οποιασδήποτε αντίδρασης και αντίστασης της νεολαίας και συγκεκριμένα των μαθητών. Πίσω από τη φαινομενική δημοκρατία, δηλαδή, κρύβεται η τρομοκρατία που καθημερινά υπάρχει, αλλά δεν είναι εύκολα ορατή και που ασκείται κυρίως σε ομάδες με προοδευτικές ιδέες, όπως οι μαθητές, φοιτητές και ορισμένοι εργαζόμενοι.

Πώς συμμετείχε το δικό σου σχολείο κι εσύ στον Δεκέμβρη;

Άλκης: Στο σχολείο μου, την πρώτη μέρα μαθήματος μετά τη δολοφονία του Αλέξη, αποφασίσαμε να κατεβούμε στην πορεία που γινόταν. Έτσι, μαζί και με μαθητές από δυο διπλανά σχολεία, συγκεντρωνόμασταν και κατεβαίναμε μαζί στις πορείες που ακολούθησαν. Προσωπικά προσπάθησα να συμμετέχω όσο μπορώ στις διαδηλώσεις που γίνονταν.

Τι γίνεται σήμερα στο σχολείο σου και πώς πιστεύεις ότι πρέπει και μπορεί να κρατηθεί ζωντανό το μήνυμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη;

Άλκης: Στο σχολείο μου σήμερα τα πράγματα επανήλθαν στο «φυσιολογικό» χαρακτήρα που είχαν πριν την εξέγερση. Εκτός από λίγες στιγμές αντίδρασης και λίγες αναφορές στις μέρες του Δεκέμβρη, δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Για να κρατηθεί ζωντανό το μήνυμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη πρέπει να γίνονται συζητήσεις για τα γεγονότα αυτά και γενικότερα για προβλήματα της καθημερινότητας. Μόνο έτσι μπορεί να αυξηθεί η συμμετοχή και να αγωνιστούν όλο και περισσότεροι νέοι.

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2009

Μαθητική Αντίσταση Άρτας - Τεύχος 1

.




Ποιά είναι η Μαθητική Αντίσταση

Διαμαρτυρόμαστε για το σχολείο που μας προσφέρετε. Ένα σχολείο ξένο και εχθρικό απέναντί μας. Ένα σχολείο κάτεργο που μας κάνει την καθημερινή ζωή μας δυσκόλη. Με εξαντλητικά 7ωρα το πρωί και τα 3ωρα ή 4ωρα το απόγευμα στα φροντιστήρια. Με την καθημερινή πίεση για ανούσιο διάβασμα. Με τις απανωτές εξετάσεις, τα τεστ και τα πρόχειρα. Ένα σχολείο απλησίαστο, που αντί να μας μαθαίνει, μας περνά από κόσκινο, για την επόμενη βαθμίδα, την τριτοβάθμια. Με μόνο κριτήριο το χρήμα. Όποιος έχει την οικονομική δυνατότητα μπορεί να περάσει τις πόρτες των ΑΕΙ. Όποιοι είναι παιδιά φτωχών οικογενειών παίρνουν το εισιτήριο για μια θέση στην ανεργία, την υποαπασχόληση.

Διαμαρτυρόμαστε για την εκπαίδευση που μας δίνετε. Για τις αξίες και τα ιδανικά που μας διδάσκετε. Μας μαθαίνετε να βλέπουμε τον φίλο μας σαν ανταγωνιστή μας. Τον συμμαθητή μας σαν αυτόν που θα μας πάρει την θέση. Τον συνάνθρωπό μας σαν αυτόν που θα πατήσουμε πάνω του.

Διαμαρτυρόμαστε για τα παραδείγματα που μας δίνετε να μεγαλώσουμε.

- Τους “πετυχημένους” όπως τους λέτε. Αυτούς που πνίγουν με τα σαπιοκάραβά τους τους ανθρώπου για να πλουτίσουν. Αυτούς που σκοτώνουν τους εργάτες στα κάτεργα - εργοτάξιά τους. Αυτούς που ληστεύουν τον κόπο και τον ιδρώτα του αγρότη, του κτηνοτρόφου.

- Τους ιεράρχες των τόσων «Βατοπεδίων» που προτάσσουν το ευαγγέλιο για να υπερασπίσουν τα έχει τους.

- Τους πολιτικούς ηγέτες της μίζας και των αμέτρητων σκανδάλων, των ΜΑΤ που δολοφονούν.

Αντιστεκόμαστε! Στο σκοτεινό παρόν που μας προσφέρετε και στο πιο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζετε.

Αντιστεκόμαστε! Σ’ όλα αυτά που θα γίνουν για μας, χωρίς εμάς.

Είμαστε μια ομάδα μαθητών απ’ όλα τα σχολεία της Άρτας, που βρεθήκαμε κοντά στις τελευταίες κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη, για τον Αλέξη. Νοιώσαμε όμορφα, αμφισβητήσαμε τις αξίες που μας διδάσκετε. Βρεθήκαμε σ’ ένα άλλο σχολείο, γνωρίσαμε έννοιες ξεχασμένες, όπως την αντίσταση, τη συλλογικότητα, την πάλη, την αξιοπρέπεια, το δικαίωμα στη μόρφωση και τη δουλειά. Και θέλουμε όλα αυτά να τα συζητήσουμε μεταξύ μας. Να προβληματιστούμε. Να χαράξουν τα όνειρα που κάνουμε.

Διαλέξαμε λοιπόν, αυτό τον τρόπο επικοινωνίας μεταξύ μας. Το ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΚΙ. «ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ» ο τίτλος του. Βήμα γραφής, ενημέρωσης για κάθε συμμαθητή μας. Βήμα καταγραφής των τεράστιων ελλείψεων και προβλημάτων στα σχολεία της πόλης μας. Βήμα διαλόγου και προβληματισμού μεταξύ μας.

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Προβολή ταινίας


Η νεολαία αντιστέκεται
Τα όνειρα δεν δολοφονούνται


Το Μίσος
Πρωτότυπος τίτλος: La haine/Hate
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Ματιέ Κασοβίτς
Πρωταγωνιστές: Vincent Cassel, Hubert Kounde, Said Toghmaoui, Abdel Ahmed
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1995

Πνευματικό κέντρο Πετρούπολης
Μπουμπουλίνας 59 & Αθ. Διάκου
Κυριακή 22 Φλεβάρη 2009, 6:00 μ.μ.


Τρεις νεαροί από τα φτωχά προάστια του Παρισιού, παιδιά μεταναστών, χωρίς καμιά προοπτική μορφωτική ή επαγγελματική, συμμετέχουν στις ταραχές μετά τη δολοφονία ενός νεαρού Αλγερινού φοιτητή από την αστυνομία, ενώ ένας φίλος τους βρίσκεται σε κώμα μετά από άγριο ξυλοδαρμό από τα ΜΑΤ.

Η ταινία είναι εμπνευσμένη από τη δολοφονία ενός διαδηλωτή φοιτητή το 1986 και ενός νεαρού το 1993 κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Οι δολοφονικές πρακτικές της αστυνομίας σε διάφορες πόλεις του Δυτικού Κόσμου δείχνουν ότι η περίπτωση του περασμένου Δεκέμβρη στην Αθήνα δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, αλλά έκφραση του καταπιεστικού και εκμεταλλεύτικού συστήματος. Η αντίδραση της νεολαίας και η ανάπτυξη των αγώνων των λαϊκών στρωμάτων αποτελούν τη δίοδο για τη συνειδητοποίηση αυτής της πραγματικότητας ώστε αυτοί οι αγώνες να ενταθούν μέχρι την ανατροπή της.

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Τα όνειρά μας δεν ποινικοποιούνται! Οι επιθυμίες μας δεν καταστέλλονται!

(Ανακοίνωση μαθητών 1ου Λυκείου Άρτας)


Εμείς οι μαθητές του 1ου Λυκείου Άρτας αναρωτιόμαστε ύστερα απ' την επίθεση μερικών "γονέων" σε μαθητές του σχολείου την Πέμπτη 15/01/09.

- Είναι δυνατόν να μην βλέπουν τι συμβαίνει;

- Είναι δυνατόν να καταγγέλλουν τα ίδια τους τα παιδιά στην αστυνομία και στον εισαγγελέα;

- Είναι δυνατόν να χειροδικούν στα ίδια τους τα παιδιά;

- Απευθυνόμαστε σ'αυτούς τους "γονείς".

- Απευθυνόμαστε σ' όλους τους γονείς.

- Απευθυνόμαστε σ' όλους τους συμμαθητές μας.

Σ' αυτούς τους "γονείς" λοιπόν λέμε

Δεν είμαστε εμείς ο "εχθρός" της παιδείας και του εκπαιδευτικού συστήματος. Εχθρός της παιδείας είναι η κυβέρνηση και το υπουργείο. Αυτοί που έχουν μετατρέψει τα σχολεία από κέντρα γνώσης και μάθησης σε απέραντα εξεταστικά κέντρα. Αυτοί που προωθούν και ενισχύουν την παραπαιδεία. Αυτοί που βάζουν ταξικούς φραγμούς στην μόρφωση και στις σπουδές. Αυτοί που μας καταδικάζουν σ' ένα ατελείωτο κυνήγι του βαθμού χωρίς αντίκρισμα. Αυτή η πολιτική είναι ο "εχθρός" και αυτή πρέπει να χτυπηθεί.

Σ' όλους τους γονείς και τους συμμαθητές μας λέμε:

Φαίνεται πως αυτός ο χειμώνας έφερε πρόωρα την άνοιξη. Κάτι ελπιδοφόρο γεννιέται στη νεολαία.

Δεν βολευόμαστε στα "κελιά" που χρόνια μας έχουν. Δεν βολευόμαστε στη μοναξιά μας, θέλουμε αυτά που μας ανήκουν και τα θέλουμε όλα.

Πραγματική μόρφωση για όλους, πραγματική δωρεάν παιδεία για όλους και πραγματικές σπουδές για όλους.

Γι' αυτό να συζητάμε όλοι μαζί.

Να αποφασίζουμε όλοι μαζί.

Να δρούμε συλλογικά και οργανωμένα, να φτιάξουμε ένα πραγματικά ανεξάρτητο μαθητικό κίνημα.

Να αποφασίζουμε εμείς για εμάς χωρίς "σωτήρες" και "προστάτες".

Έτσι και αλλιώς η αρχή έγινε. Μέσα στους αγώνες θα μάθουμε και αυτοί οι αγώνες έχουν ξεκινήσει...

Να είμαστε όλοι εκεί.

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

Με την εμπειρία του Δεκέμβρη, μπροστά στους νέους αγώνες!


Τον περασμένο Δεκέμβρη καταφέραμε να συνταράξουμε όλη τη χώρα με τις μεγάλες κινητοποιήσεις μας. Η δολοφονία του 15χρονου συμμαθητή μας από τις δυνάμεις καταστολής ήταν για ‘μας και αιτία και αφορμή για να βγούμε στους δρόμους, για να κάνουμε μαζικές καταλήψεις και διαδηλώσεις. Ήταν αιτία γιατί μας όργισε η εν ψυχρώ δολοφονία ενός μικρού παιδιού, ενός από εμάς. Οργιστήκαμε γιατί καταλάβαμε πως δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό, αλλά κομμάτι της πολιτικής του συστήματος. Γι’ αυτό ήταν και αφορμή να διαδηλώσουμε για όλα εκείνα που το σύστημα μας στερεί, για όλα αυτά που ζούμε στην καθημερινότητά μας και για όλα εκείνα που ετοιμάζουν για το μέλλον μας.

Εκείνες τις μέρες του Δεκέμβρη, αναζητήσαμε τρόπους να οργανώσουμε τον αγώνα μας, να τον κάνουμε πιο ισχυρό. Αναζητήσαμε τη συνέλευση, τη συζήτηση, τη συλλογική απόφαση και δράση. Τα σχολεία μας έγιναν σε πολλές περιπτώσεις πραγματικά κέντρα αγώνα, όπου όλοι μαζί αποφασίζαμε τις κινητοποιήσεις μας στις γειτονιές και στα κέντρα των πόλεων.

Καταλάβαμε πως σε ένα σύστημα οργανωμένο καλά απέναντι στο λαό και τη νεολαία, μόνο με τη συλλογική πάλη μπορείς να απαντήσεις. Έγινε φανερό πως η οργή και η ζωντάνια μας δεν μπορούσε να χωρέσει σε αδιέξοδες και ατομικές επιλογές. Σε λογικές που έβλεπαν τις δυνάμεις καταστολής ως τον κύριο εχθρό. Πραγματικά εχθρική είναι η πολιτική που προστατεύουν οι δυνάμεις αυτές, είναι η πολιτική που μας διώχνει από τα σχολεία, που καταργεί το δικαίωμά μας να σπουδάζουμε, η πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας.

Ήταν πολιτική επιλογή για το σύστημα να μας αντιμετωπίσει με τόνους χημικών, με ξύλο, με συλλήψεις, με καταστολή. Όπως έκανε με τους αγρότες, όπως έκανε με τους αγωνιζόμενους κατοίκους σε διάφορες γειτονιές, όπως έχει επιλέξει να αντιμετωπίσει κάθε αγωνιστή. Κι αυτό γιατί δεν έχει άλλο τρόπο να μας πείσει πως πρέπει να σταματήσουμε να διαδηλώνουμε. Δεν ήταν τα επεισόδια που τους τρόμαξαν. Δεν ήταν αυτά που ήθελαν να αντιμετωπίσουν. Γι’ αυτούς «αποκατάσταση της τάξης» σημαίνει να στριμωχτεί στη γωνία ο λαός και η νεολαία. Το κίνημα είναι που τρέμουν γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική απειλή γι’ αυτούς.

Δεν θα γυρίσουμε πίσω! Η κυβέρνηση έχει αρχίσει να ξεδιπλώνει τα καινούρια μέτρα για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό που θέλουν να καταφέρουν στην πραγματικότητα, είναι να απομακρύνουν την πλειοψηφία των μαθητών από την προοπτική των σπουδών.

Θα μας ξαναβρούν μπροστά τους! Στις συνελεύσεις, στις διαδηλώσεις, στις κινητοποιήσεις, να διεκδικούμε τη ζωή και το μέλλον μας! Είμαστε ακόμη οργισμένοι με την πολιτική τους! Απέναντι σ’ αυτή θα παλέψουμε! Γιατί πάνω απ’ όλα, ο Δεκέμβρης μας έμαθε να αγωνιζόμαστε!

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Η τιμωρία των αναπληρώσεων δεν τιθασεύει την οργή μας... ΤΗΝ ΞΥΠΝΑ!

Όλοι εμείς που πλημμυρίσαμε τους δρόμους με διαδηλώσεις οργής για τη δολοφονία του Αλέξη, μα και για το μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν.

Όλοι εμείς που σμίξαμε στους δρόμους τον περασμένο Δεκέμβρη έστω κι αν δε μπορέσαμε να βρούμε τον αναγκαίο βηματισμό με εκείνα τα αιτήματα για να συνεχίσουμε τον αγώνα, καταλάβαμε και ξεκαθαρίσαμε πως απέναντι στην πολιτική του συστήματος που μας στερεί δικαιώματα στη ζωή και το μέλλον μας, είναι αναγκαίος ο μαζικός μας αγώνας.

Έστω λοιπόν, και αν σ’ αυτή τη φάση δε μπορέσαμε να συνεχίσουμε, ωστόσο το Δεκέμβρη του αγώνα μας, μάθαμε πολλά και κυρίως μάθαμε πως δε πρέπει να τρομοκρατούμαστε, πως όσο αδίστακτοι κι αν είναι αυτοί που θέλουν να μας τρομοκρατήσουν για να μας υποτάξουν, εμείς ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ … Επειδή γνωρίζουμε πως θα χρειαστούνε -ξανά και ξανά -καταλήψεις, διαδηλώσεις και αγώνες για τα δικαιώματά μας, γι’ αυτό δε δεχόμαστε την τιμωρία των αγώνων μας.

Να καταγγείλουμε μαζικά και να αρνηθούμε τις αναπληρώσεις των μαθημάτων.

Αυτοί που όταν διαδηλώνουμε στους δρόμους τρόμαξαν από την οργή μας, τώρα νομίζουν ότι μπορούν να μας κάνουν να μετανιώνουμε για τους αγώνες μας.

Τον ψευδεπίγραφο διάλογό τους, που στοχεύει να προσθέσει και όχι να αφαιρέσει φραγμούς στο δικαίωμα μας στις σπουδές, θέλουν να τον κάνουν με υποταγμένους εμάς τους μαθητές και με αυταπάτες για τις προθέσεις τους…

ΝΑ ΜΗ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ… ΝΑ ΠΥΚΝΩΣΟΥΝ ΟΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ

ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗΣ, ΟΧΙ ΜΑΘΗΜΑ ΣΕ ΑΡΓΙΕΣ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΕΚΔΡΟΜΩΝ

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΟΥΜΕ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΔΩΡΕΑΝ ΣΠΟΥΔΕΣ, ΣΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ. ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΝΕΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ, ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΔΕ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ.

Το Δεκέμβρη του αγώνα μας, δε χάσαμε μαθήματα για να πρέπει να τα αναπληρώσουμε …

Το Δεκέμβρη στους δρόμους του αγώνα, πήραμε τα πιο σπουδαία μαθήματα που είναι αναγκαία για τη ζωή και το μέλλον μας.

Χανιά – Αγωνιστές Μαθητές

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

O αγώνας των αγροτών ειναι δίκαιος!

(Κείμενο μαθήτριας γυμνασίου από τα Χανιά)


Όπως όλοι μας θυμόμαστε, (γιατί εμείς οι μαθητές δεν ξεχνάμε), το Δεκέμβρη δολοφονήθηκε ο Αλέξης. Εμείς τότε, με το κλείσιμο των σχολείων μας και με το να κάνουμε σχεδόν κάθε μέρα πορεία, καταγγείλαμε τη δολοφονία του συμμαθητή μας. Επίσης, στην αρχή του σχολικού μας έτους κάναμε καταλήψεις για τα μέτρα της παιδείας, που ουσιαστικά, για να τα λέμε όλα με το όνομά τους, είναι τα μέτρα που μας μαυρίζουν τα όνειρα για σπουδές κ ζωή. Όπως εμείς καταγγείλαμε την δολοφονία του Αλέξη, αγωνιζόμαστε, ξεσηκωνομαστε δίκαια για τα μέτρα που μας μαυρίζουν το παρόν και το μέλλον.

Έτσι, φτάνουμε σήμερα που βλέπουμε έναν άλλο αγώνα, τον αγώνα των αγροτών, τον αγώνα των ίδιων των γονιών μας. Βλέπουμε πως οι αγρότες σε όλη τη χώρα έχουν βγει στους δρόμους, κλείνοντας τις εθνικές οδούς. Και λέμε εμείς σαν μαθητές, πως αυτό που κάνουν, αυτός ο αγώνας τους είναι δίκαιος και με το παραπανω! Γιατι; Η απάντηση στο "γιατί" αυτό είναι πολύ απλή! Όταν θα σκεφτούμε ότι αυτός που μας δίνει τα βασικά αγαθά (φαγητό, ρούχα κ.τ.λ) δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να φάει ο ίδιος και η οικογένειά του... τότε λέμε τι γίνεται; Μήπως κάτι δεν πάει καλά; Και όμως, αυτό το σύστημα που είδαμε να μας δολοφονεί, αυτό το σύστημα που είδαμε να μας μαυρίζει και να μας κλέβει τα όνειρα για ζωή και σπουδές, είναι αυτό το σύστημα που προσπαθεί να εξαπατήσει τους αγρότες, τους γονείς μας!

Οι αγρότες λοιπον, βλέπουμε ότι ζητούν μέσα απο τους αγώνες τους τα πιο στοιχειώδη, "να ζουν δηλαδή από τη γη που καλλιεργούν", να μπορούν να ζουν φυσιολογικά, ανθρώπινα!

Εμείς σαν μαθητές πρέπει να στηρίξουμε αυτόν τον αγώνα, γιατί σαν νέοι άνθρωποι οφείλουμε να 'μαστε με το δίκιο αυτών που παράγουν τον πλούτο, κόντρα σ' αυτούς που τους τον ληστεύουν, που επίσης είναι οι ίδιοι που μας κλέβουν τα όνειρα, είναι αυτοί που μας δολοφονούν!

Ανακοίνωση Αγωνιστών Μαθητών από τα Χανιά για τις αγροτικές κινητοποιήσεις


Συμμαθητές – συμμαθήτριες

Οι αγρότες σ’ όλη τη χώρα βγήκαν μαζικά και μαχητικά στους δρόμους.

Έκλεισαν τις εθνικές οδούς.

Επέλεξαν το μονόδρομο του αγώνα, όπως και εμείς λίγο καιρό πριν επιλέξαμε το μονόδρομο του αγώνα όταν καταδικάζαμε την κρατική τρομοκρατία και την καταστολή με αφορμή τη δολοφονία του συμμαθητή μας Αλέξη.

Το μονόδρομο του αγώνα που καλούμαστε να επιλέξουμε ξανά διεκδικώντας το δικαίωμά μας στη μάθηση και υπερασπίζοντας τη δημόσια και δωρεάν παιδεία και όχι στην ιδιωτική και επί πληρωμής παραπαιδεία.

Οι αγρότες διεκδικούν το δικαίωμά τους να ζουν από το χωράφι τους, από τη γη που καλλιεργούν.

Να πληρώνεται ο μόχθος τους για να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια αυτοί και τα παιδιά τους.

Γι’ αυτό και εμείς σαν μαθητές και μελλοντικοί εργαζόμενοι στηρίζουμε αυτόν τον αγώνα τους και είμαστε αλληλέγγυοι στο δίκιο τους. Γιατί σαν νέοι οφείλουμε να είμαστε και είμαστε με το δίκιο αυτών που παράγουν τον πλούτο και κόντρα σ’ αυτούς που τους τον ληστεύουν.

Αγωνιστές μαθητές

Χανιά 26-01-09



Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

Κάλεσμα Αγωνιστών Μαθητών από τα Χανιά

ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ – ΦΟΝΙΑΔΕΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΑ ΣΑΣ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ



Οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές μας στη Γάζα δε πηγαίνουν πια σχολείο.

Τα σχολεία τους έγιναν σωροί από ερείπια και ομαδικοί τάφοι δικοί τους, των συμμαθητών τους και των δασκάλων τους.

Θέλουν να ρωτήσουν το γιατί, αλλά η φωνή τους χάνεται μέσα στον κουρνιαχτό και τον κρότο των εκρήξεων.

Θέλουν να υψώσουν τις θυμωμένες γροθιές τους αλλά τα χέρια τους κομματιάζονται από τις οβίδες που πέφτουν βροχή.

Συμμαθητές – συμμαθήτριες

Αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες στη Γάζα, στο λαό της Παλαιστίνης είναι ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Οι σιωνιστές ισραηλινοί φονιάδες δολοφονούν το λαό, τα παιδιά της Παλαιστίνης. Έχοντας την υποστήριξη σ’ αυτό τους το έγκλημα τους αρχιδολοφόνους των λαών, τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές αλλά και τους Ευρωπαίους, επέβαλλαν για καιρό έναν αποκλεισμό πείνας και γενοκτονίας. Θέλοντας να ολοκληρώσουν το έγκλημά τους αυτές τις μέρες βομβαρδίζουν, πυρπολούν και δολοφονούν μαζικά αμάχους και παιδιά. Έτσι, για άλλη μια φορά, ονομάζουν τρομοκράτες έναν ολόκληρο λαό όπως έκαναν και με το λαό του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Γιουγκοσλαβίας…

Στόχο έχουν ακριβώς να κάμψουν την ηρωική αντίσταση του λαού της Παλαιστίνης που ακόμη και τα μικρά παιδιά της με θάρρος και περίσσια οργή κρατώντας πέτρες και σφεντόνες παλεύουν ενάντια στην κατοχή της χώρα τους.

Συμμαθητές – συμμαθήτριες

Οι συμμαθητές μας και οι συμμαθήτριες μας στη Γάζα έχουν βγει στους δρόμους της αντίστασης υπερασπίζοντας τα σχολειά τους, τα σπίτια τους, τους δικούς τους, τους φίλους τους, την πατρίδα τους. ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ!!

Ας ενωθούμε μαζί τους βγαίνοντας μαζικά στους δρόμους. Αυτούς που διαβήκαμε πρόσφατα υπερασπίζοντας τα δικαιώματά μας, τις ελευθερίες μας. Εκεί που καταδικάσαμε τη δολοφονία του συμμαθητή μας.

Ας ενώσουμε τις οργισμένες φωνές μας με τη δικιά τους οργισμένη φωνή ενάντια στους δολοφόνους για να σταματήσει το έγκλημα στη Γάζα. Να τερματιστεί η εισβολή και να πάψει ο αποκλεισμός.

Να υψώσουμε τις θυμωμένες γροθιές μας ενάντια στους μακελάρηδες των λαών και σ’ αυτούς που τους διευκολύνουν στα εγκλήματά τους. Να μη χρησιμοποιηθεί η χώρα μας, τα λιμάνια της, ο αέρας της για να περάσουν τα δολοφονικά τους όπλα.

Να τους φράξουμε το δρόμο.

Να υπερασπιστούμε το δίκιο αγώνα του λαού της Παλαιστίνης.

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009

Δεν γυρίζουμε πίσω!

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην πολιτική που καταργεί τα δικαιώματά μας!




Η καινούρια χρονιά θα μας βρει και πάλι στους δρόμους! Οι μαζικές διαδηλώσεις και οι καταλήψεις του περασμένου Δεκέμβρη ενάντια στη δολοφονική πολιτική του συστήματος θα βρουν τη συνέχειά τους απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε. Γιατί όλο αυτό το διάστημα καταλάβαμε ότι το ίδιο σύστημα που φτιάχνει κάθε είδους δολοφονικούς μηχανισμούς καταστολής, είναι το ίδιο σύστημα που καταργεί τα δικαιώματά μας, είναι το ίδιο σύστημα που μας διώχνει από τα σχολεία, που μας πετάει έξω από τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, που μας υποχρεώνει να δουλεύουμε με τους χειρότερους όρους. Είναι το ίδιο σύστημα που φτιάχνει νόμους και διατάγματα για να εξασφαλίσει ότι εκείνοι που θα έχουν πραγματική προοπτική και μέλλον με δικαιώματα θα είναι μόνο λίγοι από εμάς.

Η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Παιδείας άρχισε εδώ και μήνες να ετοιμάζει αλλαγές στο σύστημα των εισαγωγικών. Η καινούρια έρχεται να συνεχίσει το έργο του συστήματος ενάντια στο δικαίωμά μας να σπουδάζουμε. Το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας (ΕΣΥΠ) και ο πρόεδρός του Θ. Βερέμης έχουν καταθέσει τις προτάσεις τους οι οποίες κάνουν λόγο για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και εισαγωγή προπαρασκευαστικού έτους για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό που στην πραγματικότητα θέλουν να πετύχουν, είναι να δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο τη διαδικασία εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, να κάνουν ακόμη πιο δύσκολο το ίδιο το σχολείο. Οι επιλογές στον αριθμό των σχολών στις οποίες θα είμαστε υποψήφιοι θα μειωθούν, ο αριθμός των εισακτέων θα γίνει ακόμη μικρότερος, ενώ στα θέματα των εξετάσεων θα έχουν πλέον λόγο και τα τριτοβάθμια ιδρύματα. Παράλληλα, η υποχρεωτική στράτευση στα 18 θα εξασφαλίζει ότι αρκετοί δεν θα συνεχίζουν στο προπαρασκευαστικό έτος μετά την επιστροφή τους από το στρατό. Αλλά και στο ίδιο το σχολείο, οι ρυθμοί θα εξακολουθήσουν να είναι εξαντλητικοί και οι απαιτήσεις τεράστιες με αποτέλεσμα να μας αναγκάζουν να τα παρατήσουμε από πολύ νωρίτερα.

Όλο το προηγούμενο διάστημα αποδείξαμε ότι οι μαζικοί μας αγώνες μπορούν να έχουν αποτέλεσμα. Η δολοφονική στάση του συστήματος απέναντι στο κίνημα, οι τόνοι χημικών και η άγρια καταστολή δεν μας σταμάτησαν! Ήθελαν να μας τρομοκρατήσουν, να μας κάνουν να σκύψουμε το κεφάλι, να υποχωρήσουμε. Αλλά δεν τους πέρασε! Συνεχίσαμε να πλημμυρίζουμε τους δρόμους και να αντιστεκόμαστε στη δολοφονική τους πολιτική! Κι έτσι θα συνεχίσουμε! Υπερασπιζόμενοι το δικαίωμά μας στις σπουδές, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμά μας να αγωνιζόμαστε!

§ ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΕΤΟΣ

§ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΑΚΤΕΩΝ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

§ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ 10

§ ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΣ – ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

§ ΝΑ ΑΦΕΘΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

§ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ ΥΛΗΣ – ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΕΑΣ ΥΛΗΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

Κάτω τα χέρια από το λαό της Παλαιστίνης!

Νίκη στην παλαιστινιακή αντίσταση!





Οι ισραηλινοί φονιάδες, με τη στήριξη των Αμερικάνων και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών σφάζουν και πάλι τον παλαιστινιακό λαό! Οι πολυήμεροι βομβαρδισμοί σκόρπισαν στην περιοχή το θάνατο ενώ με τη χερσαία επέμβαση κάνουν το επόμενο βήμα για να τσακίσουν τον ηρωικό αγώνα του παλαιστινιακού λαού για ελεύθερη πατρίδα.

Εκφράζουμε τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη μας στο δοκιμαζόμενο λαό της Παλαιστίνης και στην ηρωική μάχη που δίνει. Ενισχύουμε το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα στη χώρα μας, συμμετέχουμε μαζικά στις διαδηλώσεις ενάντια στην εισβολή στη Λωρίδα της Γάζας, ενάντια στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού, για τη νίκη της παλαιστινιακής αντίστασης!