Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Δεν θα αφήσουμε να περάσει η τρομοκρατία στα σχολεία και τις ζωές μας!



Τη Δευτέρα 22/9, οι μαθητές από το 1ο και το 2ο ΓΕΛ και το ΕΠΑΛ Καισαριανής, ενώ προχωρούσαν σε κατάληψη του σχολείου τους, δέχτηκαν επίθεση από αστυνομικούς οι οποίοι κατέφθασαν με 3 περιπολικά. Ένας αστυνομικός, μάλιστα, όπως καταγγέλλουν οι μαθητές, πυροβόλησε τρεις φορές! Στη συνέχεια, 4 μαθητές ακινητοποιήθηκαν υπό την απειλή όπλων και οδηγήθηκαν στο τμήμα όπου και κρατήθηκαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, χωρίς καν να μάθουν τα αίτια της κράτησής τους.
Δεν πρόκειται για ένα τυχαίο γεγονός. Την ίδια στιγμή που το «νέο» λύκειο μας υψώνει φραγμούς ώστε να παρατήσουμε το σχολείο, που η «μαθητεία» στην τεχνική εκπαίδευση επιβάλλει στο σχολείο καθεστώς μισθωτής σκλαβιάς, που οι καθηγητές μας απολύονται, που θέλουν το πανεπιστήμιο να μοιάζει άπιαστο όνειρο, προσπαθούν με κάθε μέσο να καταστείλουν τις κινητοποιήσεις μας, να αποδιοργανώσουν τα όργανά μας και να ποινικοποιήσουν τους αγώνες μας!
Άλλωστε, πολλά πρόσφατα παραδείγματα όπως οι επιστρατεύσεις των καθηγητών,  η αστυνομοκρατία σε σχολές ή η βίαιη καταστολή σε διαδηλώσεις, μας επιβεβαιώνουν ότι αυτή είναι η συνειδητή πολιτική τους για να μη σηκώσουμε κεφάλι. Οι μαθητές, συγκεκριμένα, έχουμε ζήσει καταλήψεις που τις έσπαγαν διευθυντές με συνοδεία αστυνομικών, εισαγγελείς στις αυλές, μέχρι και μαθητοδικεία.
Δεν θα μας φοβίσουν!
Συμμετέχοντας στις γενικές συνελεύσεις, αξιοποιώντας τα συλλογικά μας όργανα (5μελή και 15μελή) και προχωρώντας σε οργανωμένες και μαζικές δράσεις στο πλευρό του υπόλοιπου αγωνιζόμενου λαού μπορούμε και θα απαντήσουμε στην επίθεση που εξαπολύουν εναντίον μας. Όσο συκοφαντούν και βάζουν στο στόχαστρο τις κινητοποιήσεις μας, τόσο ξέρουμε πως μας φοβούνται!
Φοβούνται ένα μαθητικό κίνημα πολιτικοποιημένο, που αντιστέκεται και τολμά να διεκδικεί. Γι’ αυτό λοιπόν, οφείλουμε να επιμείνουμε στον αγώνα και να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους!
Στην καταστολή θα απαντήσουμε με το δυνάμωμα της πάλης μας!

Κάτω τα χέρια από τους μαθητικούς αγώνες!
Καμιά κατηγορία ενάντια στους συμμαθητές μας!
Κάτω η κρατική τρομοκρατία!
Αγώνας για την ανατροπή του νόμου για το «νέο» λύκειο!


Την Πέμπτη 25 Σεπτέμβρη, οι μαθητές της περιοχής καλούν σε συγκέντρωση στο ΕΠΑΛ Καισαριανής, στις 9:30 π.μ.

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλους! Αγώνας για τα δικαιώματά μας στις σπουδές και τη δουλειά!

Όχι στο «νέο» Λύκειο!
Κανένας καθηγητής απολυμένος
Όχι στις διαγραφές των φοιτητών

Η νέα σχολική χρονιά ξεκινάει με την επίθεση ενάντια στα δικαιώματά μας να εξελίσσεται σε όλα τα επίπεδα. Το μαζικό κόψιμο των συμμαθητών μας της Α' Λυκείου ήταν μια ακόμη απόδειξη ότι το «νέο» σχολείο που έστησαν είναι ένα εξεταστικό κάτεργο του οποίου το απολυτήριο είναι για πολύ λίγους. Δίπλα σ' αυτό, βλέπουμε του εκπαιδευτικούς μας να αξιολογούνται και να απολύονται, βλέπουμε τους φοιτητές -και αύριο τους εαυτούς μας- να διαγράφονται από τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ.

Ο νόμος για το «νέο» Λύκειο που ψηφίστηκε πέρσι, έχει φέρει τις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις σε κάθε τάξη για την προαγωγή μας, την τράπεζα θεμάτων και τις νέες αυξημένες βαθμολογικές απαιτήσεις για την προαγωγή, ρυθμίσεις που άφησαν μετεξεταστέους ή στην ίδια τάξη χιλιάδες συμμαθητές μας με την πρώτη τους εφαρμογή. Και η επόμενη φουρνιά έχει πάρει το δρόμο της, σαν τα πρόβατα στη σφαγή... Γίνεται φανερό, τόσο από αυτά όσο και από όσα προηγήθηκαν, ότι η πρόθεσή τους δεν είναι να δημιουργήσουν ένα σχολείο που θα είναι περίπου... ναός της εκπαίδευσης για όλη τη νεολαία. Αντίθετα, η πρόθεσή τους είναι να φτιάξουν ένα Λύκειο που θα χωράει μόνο όσους μπορούν να το πληρώσουν...
Γιατί, πώς αλλιώς θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε σε όλα αυτά; Πώς θα μπορέσουμε να περάσουμε τις τάξεις και να φτάσουμε στο απολυτήριο χωρίς φροντιστήρια ή/και ιδιαίτερα μαθήματα; Κι αν είμαστε υποχρεωμένοι να τα κάνουμε όλα αυτά, πώς θα μπορέσουν οι οικογένειές μας να καλύψουν τα τεράστια έξοδα που απαιτούνται; Εδώ έχουμε μαθητές που λιποθυμούν μέσα στα σχολεία από την ασιτία και μας ζητάνε στην ουσία να πληρώσουμε περίπου ένα ολόκληρο μηνιάτικο για να περάσουμε μια τάξη. Είναι απλό: οι μεγάλη πλειοψηφία δεν έχει, δεν θα δώσει, δεν θα περάσει, δεν θα τελειώσει το λύκειο...
Είναι το σχολείο των Μνημονίων. Είναι η ένταση των ταξικών φραγμών, που στις σημερινές συνθήκες παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις και αφορά ακόμη περισσότερους από εμάς. Γιατί η πολιτική απόφαση που έχει πάρει το σύστημα και για τη νεολαία είναι να τσακίσει κάθε δικαίωμα, να καταργήσει το δικαίωμά μας στην εκπαίδευση.

Το σχολείο του Μνημονίου δεν έχει όμως μόνο υποταγμένους μαθητές χωρίς δικαιώματα. Έχει και υποταγμένους καθηγητές, που με βάση την αξιολόγηση των Δημοσίων Υπαλλήλων υποχρεώνονται να γίνουν παιδονόμοι των μαθητών τους, μπροστά στην απειλή της απόλυσης. Γιατί η αξιολόγηση δεν θεσμοθετείται ούτε για το καλό της εκπαίδευση γενικά, ούτε για το καλό το δικό μας, ούτε για το καλό των δασκάλων μας. Αφορά συνολικά τους εργαζόμενους που μέσα σ' αυτούς είναι και οι δικές μας οικογένειες. Αξιολόγηση σημαίνει ότι οι καθηγητές θα είναι οι επόμενοι απολυμένοι! Και μέχρι τότε, θα πρέπει να αποδεχτούν τα χαμένα εργασιακά τους δικαιώματα, να γίνουν λάστιχο για να «περάσουν» κι αυτοί την αξιολόγηση και να υποτάσσονται συνολικά στις απαιτήσεις του συστήματος.
Άραγε, ένας τέτοιος εκπαιδευτικός, που υποχρεώνεται να λειτουργεί και να διδάσκει με τέτοιο τρόπο, τι πραγματικά μας διδάσκει και ποια σχέση οικοδομεί με τους μαθητές του; Υποχρεώνεται να μας διδάξει την υποταγή στο σύστημα. Αλλά και να σταθεί απέναντι κι όχι δίπλα μας στην προσπάθεια να βγάλουμε το λύκειο. Πολύ περισσότερο, να σταθεί απέναντί μας σε κάθε αγώνα μας, σε κάθε κοινό αγώνα ενάντια στο σχολείο του Μνημονίου.

Τα... βάσανά μας δεν τελειώνουν όμως στο σχολείο. Όσοι τυχεροί από εμάς κατορθώσουν να φτάσουν στο απολυτήριο και να περάσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δεν θα συναντήσουν και πάλι το... ναό της μόρφωσης και της επιστήμης. Το σύστημα έχει προβλέψει και γι' αυτό εδώ και καιρό. Γιατί το σχολείο του Μνημονίου το ακολουθεί το αντίστοιχο πανεπιστήμιο. Που βάζει νέους ταξικούς φραγμούς στο δρόμο για το πτυχίο. Οι διαγραφές 180.000 φοιτητών που έχει εξαγγείλει το υπουργείο εφαρμόζονται. Μια ρύθμιση που συνοδεύεται από μια ολόκληρη φιλολογία και αντιδραστική επιχειρηματολογία για τη νεολαία συνολικά. «Αιώνιοι» και «λιμνάζοντες» φοιτητές βαφτίστηκαν και θα βαφτίζονται οι νεολαίοι που και πάλι με ευθύνη του συστήματος και της επίθεσής του όλα αυτά τα χρόνια, με την κατάργηση δικαιωμάτων φοιτητικής μέριμνας (πάσο, σίτιση, στέγαση) αναγκάστηκαν να παρατήσουν τις σχολές.
Όσο για το ότι... θα αδειάσουν οι θέσεις για να έρθουν οι επόμενοι και ότι αυτοί οι τεμπέληδες κοστίζουν ένα κάρο λεφτά, είναι κι αυτά στο πλαίσιο της συντονισμένης προσπάθειας του συστήματος να πείσει για τις επιλογές του. Οι παλιοί φοιτητές δεν κοστίζουν τίποτα! Έχουν πάρει τα βιβλία τους, μπορεί να τα έχουν χρυσοπληρώσει κιόλας από την τσέπη τους, δεν δικαιούνται απολύτως τίποτα γιατί το ίδιο το σύστημα το έχει εξασφαλίσει αυτό! Οι δε θέσεις των εισακτέων, σίγουρα καθορίζονται από την πολιτική επιδίωξη του συστήματος κάθε φορά και δεν... μας τις τρώνε οι λεγόμενοι αιώνιοι.

Απέναντι σε όλα αυτά, η απάντηση πρέπει και μπορεί να είναι κινηματική, μαζική και πολιτική.

Έχουν συγκεντρώσει όλα τους τα όπλα και προχωρούν την επίθεση σε όλα τα επίπεδα. Μας βομβαρδίζουν από τις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες για τους δικούς τους μονόδρομους που περνάνε μέσα από την καταστροφή του δικού μας μέλλοντος. Τρομοκρατούν τους αγώνες και τη ζωή μας συνολικά, με τη φασιστικοποίηση ολοένα να σκληραίνει. Μας αρνούνται το δικαίωμα να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας, μας στέλνουν ΜΑΤ και εισαγγελείς, βάζουν security στις εισόδους των πανεπιστημίων. Θέλουν τη νεολαία με το κεφάλι σκυμμένο, υποταγμένη σε κάθε τους απαίτηση.

Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι!

Να μαζέψουμε κι εμείς όλες μας τις δυνάμεις! Να αξιοποιήσουμε τα συλλογικά μας όργανα, τις γενικές συνελεύσεις, τα 5μελή και τα 15μελή. Να πάρουμε αποφάσεις αγώνα ενάντια στην επίθεση!

Έχουμε τη δύναμη, με τον μαζικό και συλλογικό αγώνα, με το πολιτικοποιημένο μαθητικό κίνημα στο πλευρό του λαού να δώσουμε τη μάχη. Μαζί με τους δασκάλους μας που δέχονται την ίδια επίθεση! Αυτό είναι που φοβούνται, αυτό είναι που θέλουν να αποφύγουν γιατί είναι ο μόνος παράγοντας που μπορεί να ανατρέψει την πολιτική τους, την πολιτική των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση, της κατάργησης των δικαιωμάτων της νεολαίας και του λαού, της υποταγής και της τρομοκρατίας!

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Φασισμός: H αρχή του, οι αιματηρές στάσεις του και το τέλος που πρέπει να του δώσουμε



(Με αφορμή τη δίκη για τη δολοφονική επίθεση ενάντια σε μαθητή στο Π. Φάληρο)

Πρωινό 28 Γενάρη του '13, όταν δύο εξωσχολικοί -ενεργά μέλη της φασιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή- έκαναν απόπειρα να δολοφονήσουν τον συμμαθητή μας, έξω από το σχολείο πριν την πρωινή προσευχή. Το παιδί κατά τύχη τελικά επιβιώνει, όμως το συμβάν αφήνει ένα ψυχολογικό τραύμα ανοικτό που δύσκολα επουλώνεται.
Αιτία της ενέργειας του δράστη; Η διαφαινόμενη διαφωνία του συμμαθητή μας με τα φασιστικά πρότυπα των δραστών, την οποία και εξέφρασε σε φίλη του, η οποία διατηρεί σχέση με τον δράστη, παροτρύνοντάς την να μην τα ακολουθήσει. Οι φασίστες λοιπόν, θεωρώντας αρκετό το ότι ο συμμαθητής μας για πλάκα έγραψε ένα «antifa» στο θρανίο της, του επιτέθηκαν με αρκετά καλά προσχεδιασμένο χτύπημα. Αυτή άλλωστε είναι και η «λογική» του φασισμού από πάντα.
Μπρος στα γεγονότα αυτά, διάφοροι παράγοντες του συστήματος και πρακτικά συνήγοροι της Χρυσής Αυγής και των δραστών, μαζί με όσους κάνουν ό,τι μπορούν για να επιβάλουν το σκοτάδι στα εκμεταλλευόμενα στρώματα, προσπαθούν με νύχια και με δόντια να αναγάγουν το συμβάν σε «βεντέτα για τα μάτια μιας κοπέλας».
Ας μας απαντήσουν όμως όλοι αυτοί. Πως γίνεται μια τέτοια πράξη, εκ του αποτελέσματος να μην καλλιεργεί τον φόβο στο μυαλό όσων αντιστέκονται; Πως μπορούν να κάνουν ότι ξεχνούν τη διαφωνία του θύματος και του δράστη όσον αφορά το ιδεολογικό επίπεδο. Και για να μην παρερμηνευτούμε, την διαφωνία αυτή ας μην την αναζητήσουμε στο πεδίο του αριστερού κινήματος ή κάποιας αμιγώς πολιτικής θέσης. Ας την αναζητήσουμε στο αυτονόητο που κάνει και πλέον ξεκάθαρο το συγκεκριμένο συμβάν. Ότι δηλαδή το φάντασμα του φασισμού δεν απειλεί και καταστέλλει μόνο τον μετανάστη, τον ομοφυλόφιλο, τον αριστερό ή τον κομμουνιστή. Το φαινόμενο αυτό απειλεί και όποιον απλά διαφωνεί.
Επιπλέον, πρέπει να έχουμε ξεκάθαρο στο μυαλό μας ότι η απειλή αυτή για κάθε αντιφρονούντα και πολύ παραπάνω για κάθε αγωνιστή του λαϊκού κινήματος δεν είναι προϊόν παρθενογένεσης. Είναι παιδί του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος που ευθύνεται για την φτώχεια, την ανεργία, την μετανάστευση, τον πόλεμο. Ο ρόλος του φασισμού ανέκαθεν ήταν ότι σε εποχές κρίσης σαν τη δική μας που οι αντικειμενικές συνθήκες ωθούν τις μάζες στην αντίσταση, εκεί όπου δεν μπορεί να φτάσει το γκλομπ του μπάτσου έφτανε πάντα το μαχαίρι του φασίστα με τις ευλογίες του συστήματος.
Φέρνοντας τα παραπάνω στο σήμερα: Για όποιον διαφωνεί με το «νέο» Λύκειο, για όποιον διαφωνεί και αγωνίζεται ενάντια στις απολύσεις, την ανεργία, τις ιδιωτικοποιήσεις, το ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας, την καλλιέργεια του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των μεγάλων δυνάμεων ή όπως είπαμε και για κάποιον που απλά δεν βλέπει με καλό μάτι τις φασιστικές αντιλήψεις χωρίς να έχει αναφορά στα παραπάνω, το σύστημα στέλνει την απειλή του. Και αυτό μπορεί να γίνεται είτε με ραβασάκια του Δένδια στα σχολεία για κατάδοση μαθητών που συμμετείχαν στις καταλήψεις από τους διευθυντές τους, είτε με συλλήψεις αγωνιστών μαθητών μέσα από σχολεία και δακρυγόνα σε προαύλια, είτε με την κρατική τρομοκρατία σε πορείες με τα ΜΑΤ, είτε με την απαγόρευση απεργιών και διαδηλώσεων, είτε με ένα μαχαίρι στον Φύσσα, στον Λουκμάν, στον Φοίβο μας...
(http://www.youtube.com/watch?v=2CsgJNeD2EM)

Αυτή ήταν και είναι η αντισυστημικότητα της Χρυσής Αυγής. Εξάλλου, ο ελληνικός λαός έχει τη μνήμη και θυμάται ότι σε κάθε προσπάθειά του να στεριώσει στα πόδια του και να κάνει μια πραγματική αλλαγή, πάντα εκείνοι ήταν απέναντί του μαζί με την ντόπια αστική τάξη και Γερμανούς, έπειτα Άγγλους, έπειτα Αμερικάνους και πλέον και Ευρωπαίους διασώστες της.
Πως φτάσαμε ως εδώ; Από μεριάς του συστήματος δεν μπορούσε και να περιμένει κανείς διαφορετική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Είναι απόφασή του να εντείνει την φασιστικοποίηση των ζωών μας και να πιπιλίζει καθημερινά τα μυαλά μας με γκεμπελικού, πρωτάκουστου βαθμού προπαγάνδα. Από μεριάς μας όμως, τίθεται ένα δίλημμα. Για πόσο ακόμα αγώνες θα πετιούνται στα σκουπίδια στο βωμό της «μητέρας των μαχών» όπως τη θεωρούν αρκετοί, τις εκλογές δηλαδή για ένα ευρωκοινοβούλιο αμφιβόλου σημασίας θεσμικά; Για πόσο δηλαδή, με απλά λόγια, θα έχουμε την αυταπάτη ότι το ίδιο το σύστημα που έθρεψε το φίδι, τώρα θα μας βοηθήσει και να το σκοτώσουμε, εναποθέτωντας μάλιστα όλες μας τις ελπίδες σε αυτό;
Τελικά, είναι ακριβώς αυτή η λογική η οποία οδηγεί το κίνημα στην αποσυγκρότηση που με τη σειρά της δίνει χώρο στο σύστημα να κάνει ό,τι θέλει. Διότι το σύστημα εκ των πραγμάτων κάνει μια επίθεση πάνω σε πραγματικές βάσεις και όχι πάνω σε δημοσκοπικές μελέτες. Όσο λοιπόν περιορίζουμε τη μάχη και την ταξική πάλη μέσα σε ένα φάκελο ψηφοδελτίου, τόσο θα είμαστε αναγκασμένοι να χάνουμε. Και αυτή είναι η πικρή αλήθεια που πρέπει να καταλάβουμε εάν στοχεύουμε πράγματι σε νίκη του λαού και της νεολαίας.
Αυτό που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή είναι ένα κίνημα από τα κάτω, με χαρακτήρα μαχητικό που δεν θα διστάσει να δώσει τις μάχες που χρειάζονται ώστε να ανακόψουμε την επίθεση και τη φασιστικοποίηση. Και επαναλαμβάνουμε ηθελημένα με βάση πραγματική και όχι δημοσκοπική! Στα πλαίσια αυτού του κινήματος λοιπόν και του γενικότερου αγώνα των καταπιεζόμενων για ένα καλύτερο αύριο πρέπει να ενταχτεί και ο αντιφασιστικός αγώνας.
Αυτό το κίνημα που μας χρειάζεται λοιπόν, είναι στα χέρια μας να το καλλιεργήσουμε!
Και ακριβώς αυτό να είμαστε σίγουροι όλοι ότι θα κάνουμε! Γιατί; Γιατί για μια γενιά δίχως μέλλον, το μέλλον βρίσκεται στους αγώνες!

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Το «μαθητικό της ασφάλειας» εν έτει 2014...

Τα δύο πρόσφατα περιστατικά αστυνομικής-τρομοκρατικής παρέμβασης σε σχολεία της Αττικής, δείχνουν το μέγεθος της αγωνίας του συστήματος απέναντι σε οποιοδήποτε ενδεχόμενο αντίστασης στην πολιτική του, αλλά και το γεγονός ότι δεν έχει κανένα άλλο επιχείρημα να πείσει το λαό και τη νεολαία για την πολιτική αυτή.

Στην Αγία Παρασκευή, ένστολοι αστυνομικοί επισκέφτηκαν νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία και ζήτησαν προσωπικά στοιχεία εκπαιδευτικών. Η επίσκεψη έγινε στο πλαίσιο διαταγής της ΓΑΔΑ που εκδόθηκε στις αρχές του Φλεβάρη και αφορά στην καταγραφή των σχολικών μονάδων, τη συλλογή προβλημάτων σχετικών με τις αρμοδιότητες του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και της αστυνομίας και σύνταξη σχετικών αναφορών.
Προφανώς, στις «αρμοδιότητες» της αστυνομίας συμπεριλαμβάνονται και κάθε είδους συλλογικές διαδικασίες από πλευράς μαθητών, όπως φάνηκε και στην περίπτωση του Κερατσινίου.
Μαθητές του 2ου Γενικού Λυκείου Κερατσινίου κλήθηκαν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα για ανάκριση σχετικά με τις καταλήψεις που έγιναν στην αρχή της χρονιάς. Τα ονόματά τους δόθηκαν τον Οκτώβρη στην αστυνομία από τη διευθύντρια του σχολείου, η οποία έσπευσε να καταδώσει τους μαθητές της ύστερα από εντολή των αρχών.
Οι μαθητές ανακρίθηκαν κανονικότατα και μάλιστα χωρίς την παρουσία των κηδεμόνων τους. Τους ζητήθηκε να ονομάσουν τους υποκινητές των καταλήψεων, δηλαδή συμμαθητές τους, εκπαιδευτικούς και πολιτικούς φορείς. Επίσης, ρωτήθηκαν σχετικά με την οικογενειακή τους κατάσταση και πλήθος προσωπικών στοιχείων.
Την ανάκριση ακολούθησε η απειλή ότι πιθανώς θα αντιμετωπίσουν κατηγορίες και θα δικαστούν για τη συμμετοχή τους στις μαθητικές κινητοποιήσεις, αλλά και ότι θα αποκλειστούν από τη δυνατότητα συμμετοχής στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Είναι φανερό ότι αυτό το σύστημα και το πολιτικό του προσωπικό παίζει κάθε χαρτί απέναντι στο λαό και τη νεολαία. Η επίθεση θα συνεχιστεί και θα βαθύνει, τα μνημόνια και τα μέτρα θα απλωθούν ακόμη περισσότερο και σε αυτή την πολιτική η κυβέρνηση δεν θέλει να έχει κανένα εμπόδιο. Θέλουν να τσακίσουν με κάθε τρόπο οτιδήποτε και οποιονδήποτε κινηθεί ενάντια στις επιλογές τους. Γιατί ο λαός και η νεολαία, όχι μόνο δεν «χαίρονται» από τις συχνές ενθουσιώδεις δηλώσεις του πρωθυπουργού, αλλά αντιθέτως καταλαβαίνουν ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει. Και επειδή τα στελέχη του συστήματος μόνο αφελή δεν είναι, καταλαβαίνουν κι αυτά ότι ενδεχομένως να έρχεται κι άλλη καταιγίδα, από το λαό και την νεολαία αυτή τη φορά. Από την οργή που θα γεννήσει την αντίσταση, από την αγανάκτηση που θα γεννήσει το μαζικό κίνημα. Εκεί δεν πιάνουν οι ενθουσιώδεις δηλώσεις, αλλά μόνο η... ενθουσιώδης τρομοκρατία και ο βούρδουλας.

Όσο δεν τους σταματάμε, αυτοί θα συνεχίζουν! Θα εντείνουν τον εκφασισμό της ζωής μας, θα τρομοκρατούν και θα καταστέλλουν.
Απέναντι στην κρατική τρομοκρατία κανείς δεν είναι μόνος του. Μόνο με μαζικούς όρους μπορεί να δοθεί απάντηση, μόνο με συλλογικές διαδικασίες μπορούμε να αντισταθούμε και να απαντήσουμε στις προκλήσεις τους.

Μας θέλουν σκλάβους σε όλα τα επίπεδα! Να δουλεύουμε δωρεάν και με μαστίγιο εάν σκεφτούμε να σηκώσουμε κεφάλι.
Εμείς θέλουμε να γίνουμε η γενιά που παλεύει, που αντιστέκεται, που διεκδικεί το μέλλον της, που κερδίζει τη ζωή της!



Η ανακοίνωση της ΓΑΔΑ
(http://www.syllogosperiklis.gr/wp-content/uploads/2014/02/test-001-1.jpg)



Ανακοίνωση του 15μελούς του 2ου Γενικού Λυκείου Κερατσινίου
(http://www.tribune.gr/)






Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Για τον άντρα που κλαίει

Με αφορμή τις δολοφονίες στο Φαρμακονήσι θα ήθελα να μοιραστώ μερικές σκέψεις.
Η κοινωνία μας είναι βαριά άρρωστη.
Η αρρώστια της γίνεται φανερή από τη στιγμή που χρησιμοποιούμε, όταν μιλάμε για ανθρώπους, όρους που αναφέρονται σε εμπορεύματα. Το επίθετο "λαθραίος" προσδιορίζει προϊόντα, όχι ανθρώπινες υπάρξεις. Ωστόσο, είναι τόσο βαθιά η διαστροφή που ο σεβασμός προς τον άνθρωπο αντικαθιστάται με αριθμούς, με αντικείμενα, με κέρδος.

Κι αυτό δεν είναι η μόνη έκφανση της διαπόμπευσης του ανθρώπου.
Οι φωτογραφίες των οροθετικών γυναικών που διασύρονταν σε κάθε κανάλι και σχολιάζονταν από  γλοιώδεις δημοσιογράφους.
Δημοσιογράφους που έθεσαν το ζήτημα της δολοφονίας του Φύσσα ως μονάχα ένα βαρύ χτύπημα για τη μάνα του κι ύστερα το αντιστάθμισαν με το κλάμα των μητέρων των χρυσαυγιτών.
Οι πολιτικοί που  μιλούν για "ανάκαμψη" κι "ανταγωνιστικές αγορές" και την ίδια στιγμή αδιαφορούν με περίσσιο θράσος για τους αστέγους ή τους αυτόχειρες.
Οι νεκροί απ' τα μαγγάλια.
Το γέλιο ορισμένων τομαριών για τους "λαθρο"μετανάστες που Γενάρη μήνα μπαίνουν σε βάρκες.
Η σιωπή.
Η σιωπή για τα εγκλήματα.
Η σιωπή που κάνει τον πιο δυνατό θόρυβο όταν γυρνά στο μυαλό μας η εικόνα του άντρα να κλαίει.
Η εικόνα του άντρα που κλαίει θυμίζει τη γυναίκα με τα σταυρωμένα δυνατά χέρια και τα δακρυσμένα μάτια μετά τη σφαγή στο Δίστομο από τους φασίστες.
Θυμίζει τον άντρα που αγγαλιάζει το ματωμένο του παιδί στην Παλαιστίνη.
Τον γειτονά μου που θυμώνει γιατί δεν μπορεί να στείλει την κόρη του στο Πανεπιστήμιο σε άλλη πόλη και μετά από ατέλειωτους καυγάδες κατεβαίνει στην πιλοτή και καπνίζει.
Θυμίζει τη μητέρα μου που κλαίει, γιατί δεν αντέχει τη σκοτεινιά αυτού του κόσμου.
Κι ίσως μας φαίνονται τα δικά μας μικρά μπροστά στον ανώνυμο άντρα που κλαίει. Τον περήφανο άντρα που λυγίζει επειδή πνίξαν τα παιδιά και τη γυναίκα του.
Ίσως η η Παλαιστίνη να μην είναι και τόσο κοντά και η γυναίκα απ' το Δίστομο να μη ζει πια.
Αλλά το κρύο των αριθμών των δολοφονημένων κάθε μέρα έρχεται πιο κοντά μας
και αυτές οι δολοφονίες δεν ήταν ούτε οι πρώτες και δεν θά' ναι και οι τελευταίες μέχρι να πάψουμε να δείχνουμε υποταγή ή ανοχή στην αθλιότητα αυτής της αρρώστιας, αυτού του κρύου και άθλιου συστήματος.
Και στον πόλεμο αυτόν που έχει κηρυχθεί όπλο μας έχουμε την οργή, τον διπλανό και την Ανθρωπιά μας.



Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

5 χρόνια μετά... Υπερασπιζόμαστε τις δημοκρατικές μας ελευθερίες!

Αθήνα, 6 Δεκεμβρίου 2008. Μαθητής νεκρός από όπλο αστυνομικού. Μία δολοφονία όχι τυχαία, αλλά καθαρά πολιτική. Μία δολοφονία που αντανακλά όλη την ασχήμια ενός σάπιου μέχρι το κόκκαλο συστήματος. Μία δολοφονία που, όπως καταλαβαίνουμε έπειτα από τόσα χρόνια Μνημονίου, σηματοδότησε την περαιτέρω φασιστικοποίηση της ζωής μας.
Κατά τα δικά μας μικρά Δεκεμβριανά, οι μαθητές καταλάβαμε ποιος είναι ο πραγματικός μας εχθρός. Ένα σύστημα που δεν διστάζει να φτάσει μέχρι και τη δολοφονία... Απέναντι σε μια αλήθεια που με τόσο βίαιο τρόπο αποκαλύφθηκε στη νεολαία, κυριάρχησε η αυθόρμητη αντίδραση, το αυθόρμητο ξέσπασμα.
Σήμερα λοιπόν, το σύστημα, προκειμένου να διασφαλίσει τα συμφέροντα της αστικής τάξης, ολοένα και εντείνει την επίθεση του σε βασικά δικαιώματα και ελευθερίες του λαού και της νεολαίας. Και εμείς οι μαθητές σε καμία περίπτωση δεν την σκαπουλάρουμε.
Μας πετάν έξω από τα σχολεία με το «Νέο» Λύκειο στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν φθηνά χέρια εργασίας. Μας τρομοκρατούν με συλλήψεις μέσα από τα ίδια μας τα σχολεία (Σκουριές, Ν. Σμύρνη), στην προσπάθεια τους να καταστείλουν κάθε φωνή αντίστασης. Επιβάλλουν τη δικιά τους αστυνομοκρατία και μας τραμπουκίζουν για να σωπάσουμε. Όπου δεν τους επιτρέπουν λόγοι καθωσπρέπειας, στέλνουν τα τσιράκια τους, τη ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής. Μαχαιρώνουν μαθητές χωρίς κανένα αίσθημα ντροπής, σκοτώνουν αντιφασίστες σαν τον Παύλο Φύσσα!
Αν έχουμε να πάρουμε κάτι από τον αδικοχαμένο Αλέξη, τότε σίγουρα αυτό δεν είναι μια ενός λεπτού σιγή πριν την προσευχή ή μια κατάθεση στεφάνου. Είναι η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Ένα μάθημα ιδιαίτερα επίκαιρο.
Μπρος λοιπόν στην λαίλαπα εναντίον μας, ενάντια στις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού και της νεολαίας, καλούμαστε να αξιοποιήσουμε το Δεκέμβρη μας. Καλούμαστε να πολιτικοποιηθούμε οι ίδιοι και να πολιτικοποιήσουμε τα όργανά μας και το μαθητικό κίνημα. Καλούμαστε να δώσουμε πραγματικό περιεχόμενο στους αγώνες μας. Καλούμαστε να οργανωθούμε μεταξύ μας και να γίνουμε η γενιά της ανατροπής!

- ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
- Μ' ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ
- Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ
- ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ, ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥΣ ΟΠΛΙΖΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ