Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Προβολή ταινίας


Η νεολαία αντιστέκεται
Τα όνειρα δεν δολοφονούνται


Το Μίσος
Πρωτότυπος τίτλος: La haine/Hate
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Ματιέ Κασοβίτς
Πρωταγωνιστές: Vincent Cassel, Hubert Kounde, Said Toghmaoui, Abdel Ahmed
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1995

Πνευματικό κέντρο Πετρούπολης
Μπουμπουλίνας 59 & Αθ. Διάκου
Κυριακή 22 Φλεβάρη 2009, 6:00 μ.μ.


Τρεις νεαροί από τα φτωχά προάστια του Παρισιού, παιδιά μεταναστών, χωρίς καμιά προοπτική μορφωτική ή επαγγελματική, συμμετέχουν στις ταραχές μετά τη δολοφονία ενός νεαρού Αλγερινού φοιτητή από την αστυνομία, ενώ ένας φίλος τους βρίσκεται σε κώμα μετά από άγριο ξυλοδαρμό από τα ΜΑΤ.

Η ταινία είναι εμπνευσμένη από τη δολοφονία ενός διαδηλωτή φοιτητή το 1986 και ενός νεαρού το 1993 κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Οι δολοφονικές πρακτικές της αστυνομίας σε διάφορες πόλεις του Δυτικού Κόσμου δείχνουν ότι η περίπτωση του περασμένου Δεκέμβρη στην Αθήνα δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, αλλά έκφραση του καταπιεστικού και εκμεταλλεύτικού συστήματος. Η αντίδραση της νεολαίας και η ανάπτυξη των αγώνων των λαϊκών στρωμάτων αποτελούν τη δίοδο για τη συνειδητοποίηση αυτής της πραγματικότητας ώστε αυτοί οι αγώνες να ενταθούν μέχρι την ανατροπή της.

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Τα όνειρά μας δεν ποινικοποιούνται! Οι επιθυμίες μας δεν καταστέλλονται!

(Ανακοίνωση μαθητών 1ου Λυκείου Άρτας)


Εμείς οι μαθητές του 1ου Λυκείου Άρτας αναρωτιόμαστε ύστερα απ' την επίθεση μερικών "γονέων" σε μαθητές του σχολείου την Πέμπτη 15/01/09.

- Είναι δυνατόν να μην βλέπουν τι συμβαίνει;

- Είναι δυνατόν να καταγγέλλουν τα ίδια τους τα παιδιά στην αστυνομία και στον εισαγγελέα;

- Είναι δυνατόν να χειροδικούν στα ίδια τους τα παιδιά;

- Απευθυνόμαστε σ'αυτούς τους "γονείς".

- Απευθυνόμαστε σ' όλους τους γονείς.

- Απευθυνόμαστε σ' όλους τους συμμαθητές μας.

Σ' αυτούς τους "γονείς" λοιπόν λέμε

Δεν είμαστε εμείς ο "εχθρός" της παιδείας και του εκπαιδευτικού συστήματος. Εχθρός της παιδείας είναι η κυβέρνηση και το υπουργείο. Αυτοί που έχουν μετατρέψει τα σχολεία από κέντρα γνώσης και μάθησης σε απέραντα εξεταστικά κέντρα. Αυτοί που προωθούν και ενισχύουν την παραπαιδεία. Αυτοί που βάζουν ταξικούς φραγμούς στην μόρφωση και στις σπουδές. Αυτοί που μας καταδικάζουν σ' ένα ατελείωτο κυνήγι του βαθμού χωρίς αντίκρισμα. Αυτή η πολιτική είναι ο "εχθρός" και αυτή πρέπει να χτυπηθεί.

Σ' όλους τους γονείς και τους συμμαθητές μας λέμε:

Φαίνεται πως αυτός ο χειμώνας έφερε πρόωρα την άνοιξη. Κάτι ελπιδοφόρο γεννιέται στη νεολαία.

Δεν βολευόμαστε στα "κελιά" που χρόνια μας έχουν. Δεν βολευόμαστε στη μοναξιά μας, θέλουμε αυτά που μας ανήκουν και τα θέλουμε όλα.

Πραγματική μόρφωση για όλους, πραγματική δωρεάν παιδεία για όλους και πραγματικές σπουδές για όλους.

Γι' αυτό να συζητάμε όλοι μαζί.

Να αποφασίζουμε όλοι μαζί.

Να δρούμε συλλογικά και οργανωμένα, να φτιάξουμε ένα πραγματικά ανεξάρτητο μαθητικό κίνημα.

Να αποφασίζουμε εμείς για εμάς χωρίς "σωτήρες" και "προστάτες".

Έτσι και αλλιώς η αρχή έγινε. Μέσα στους αγώνες θα μάθουμε και αυτοί οι αγώνες έχουν ξεκινήσει...

Να είμαστε όλοι εκεί.

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

Με την εμπειρία του Δεκέμβρη, μπροστά στους νέους αγώνες!


Τον περασμένο Δεκέμβρη καταφέραμε να συνταράξουμε όλη τη χώρα με τις μεγάλες κινητοποιήσεις μας. Η δολοφονία του 15χρονου συμμαθητή μας από τις δυνάμεις καταστολής ήταν για ‘μας και αιτία και αφορμή για να βγούμε στους δρόμους, για να κάνουμε μαζικές καταλήψεις και διαδηλώσεις. Ήταν αιτία γιατί μας όργισε η εν ψυχρώ δολοφονία ενός μικρού παιδιού, ενός από εμάς. Οργιστήκαμε γιατί καταλάβαμε πως δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό, αλλά κομμάτι της πολιτικής του συστήματος. Γι’ αυτό ήταν και αφορμή να διαδηλώσουμε για όλα εκείνα που το σύστημα μας στερεί, για όλα αυτά που ζούμε στην καθημερινότητά μας και για όλα εκείνα που ετοιμάζουν για το μέλλον μας.

Εκείνες τις μέρες του Δεκέμβρη, αναζητήσαμε τρόπους να οργανώσουμε τον αγώνα μας, να τον κάνουμε πιο ισχυρό. Αναζητήσαμε τη συνέλευση, τη συζήτηση, τη συλλογική απόφαση και δράση. Τα σχολεία μας έγιναν σε πολλές περιπτώσεις πραγματικά κέντρα αγώνα, όπου όλοι μαζί αποφασίζαμε τις κινητοποιήσεις μας στις γειτονιές και στα κέντρα των πόλεων.

Καταλάβαμε πως σε ένα σύστημα οργανωμένο καλά απέναντι στο λαό και τη νεολαία, μόνο με τη συλλογική πάλη μπορείς να απαντήσεις. Έγινε φανερό πως η οργή και η ζωντάνια μας δεν μπορούσε να χωρέσει σε αδιέξοδες και ατομικές επιλογές. Σε λογικές που έβλεπαν τις δυνάμεις καταστολής ως τον κύριο εχθρό. Πραγματικά εχθρική είναι η πολιτική που προστατεύουν οι δυνάμεις αυτές, είναι η πολιτική που μας διώχνει από τα σχολεία, που καταργεί το δικαίωμά μας να σπουδάζουμε, η πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας.

Ήταν πολιτική επιλογή για το σύστημα να μας αντιμετωπίσει με τόνους χημικών, με ξύλο, με συλλήψεις, με καταστολή. Όπως έκανε με τους αγρότες, όπως έκανε με τους αγωνιζόμενους κατοίκους σε διάφορες γειτονιές, όπως έχει επιλέξει να αντιμετωπίσει κάθε αγωνιστή. Κι αυτό γιατί δεν έχει άλλο τρόπο να μας πείσει πως πρέπει να σταματήσουμε να διαδηλώνουμε. Δεν ήταν τα επεισόδια που τους τρόμαξαν. Δεν ήταν αυτά που ήθελαν να αντιμετωπίσουν. Γι’ αυτούς «αποκατάσταση της τάξης» σημαίνει να στριμωχτεί στη γωνία ο λαός και η νεολαία. Το κίνημα είναι που τρέμουν γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική απειλή γι’ αυτούς.

Δεν θα γυρίσουμε πίσω! Η κυβέρνηση έχει αρχίσει να ξεδιπλώνει τα καινούρια μέτρα για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό που θέλουν να καταφέρουν στην πραγματικότητα, είναι να απομακρύνουν την πλειοψηφία των μαθητών από την προοπτική των σπουδών.

Θα μας ξαναβρούν μπροστά τους! Στις συνελεύσεις, στις διαδηλώσεις, στις κινητοποιήσεις, να διεκδικούμε τη ζωή και το μέλλον μας! Είμαστε ακόμη οργισμένοι με την πολιτική τους! Απέναντι σ’ αυτή θα παλέψουμε! Γιατί πάνω απ’ όλα, ο Δεκέμβρης μας έμαθε να αγωνιζόμαστε!

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Η τιμωρία των αναπληρώσεων δεν τιθασεύει την οργή μας... ΤΗΝ ΞΥΠΝΑ!

Όλοι εμείς που πλημμυρίσαμε τους δρόμους με διαδηλώσεις οργής για τη δολοφονία του Αλέξη, μα και για το μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν.

Όλοι εμείς που σμίξαμε στους δρόμους τον περασμένο Δεκέμβρη έστω κι αν δε μπορέσαμε να βρούμε τον αναγκαίο βηματισμό με εκείνα τα αιτήματα για να συνεχίσουμε τον αγώνα, καταλάβαμε και ξεκαθαρίσαμε πως απέναντι στην πολιτική του συστήματος που μας στερεί δικαιώματα στη ζωή και το μέλλον μας, είναι αναγκαίος ο μαζικός μας αγώνας.

Έστω λοιπόν, και αν σ’ αυτή τη φάση δε μπορέσαμε να συνεχίσουμε, ωστόσο το Δεκέμβρη του αγώνα μας, μάθαμε πολλά και κυρίως μάθαμε πως δε πρέπει να τρομοκρατούμαστε, πως όσο αδίστακτοι κι αν είναι αυτοί που θέλουν να μας τρομοκρατήσουν για να μας υποτάξουν, εμείς ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ … Επειδή γνωρίζουμε πως θα χρειαστούνε -ξανά και ξανά -καταλήψεις, διαδηλώσεις και αγώνες για τα δικαιώματά μας, γι’ αυτό δε δεχόμαστε την τιμωρία των αγώνων μας.

Να καταγγείλουμε μαζικά και να αρνηθούμε τις αναπληρώσεις των μαθημάτων.

Αυτοί που όταν διαδηλώνουμε στους δρόμους τρόμαξαν από την οργή μας, τώρα νομίζουν ότι μπορούν να μας κάνουν να μετανιώνουμε για τους αγώνες μας.

Τον ψευδεπίγραφο διάλογό τους, που στοχεύει να προσθέσει και όχι να αφαιρέσει φραγμούς στο δικαίωμα μας στις σπουδές, θέλουν να τον κάνουν με υποταγμένους εμάς τους μαθητές και με αυταπάτες για τις προθέσεις τους…

ΝΑ ΜΗ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ… ΝΑ ΠΥΚΝΩΣΟΥΝ ΟΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ

ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗΣ, ΟΧΙ ΜΑΘΗΜΑ ΣΕ ΑΡΓΙΕΣ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΕΚΔΡΟΜΩΝ

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΟΥΜΕ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΔΩΡΕΑΝ ΣΠΟΥΔΕΣ, ΣΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ. ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΝΕΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ, ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΔΕ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ.

Το Δεκέμβρη του αγώνα μας, δε χάσαμε μαθήματα για να πρέπει να τα αναπληρώσουμε …

Το Δεκέμβρη στους δρόμους του αγώνα, πήραμε τα πιο σπουδαία μαθήματα που είναι αναγκαία για τη ζωή και το μέλλον μας.

Χανιά – Αγωνιστές Μαθητές